سعيد کاوياني  78180501
همانطور که مي‌دانيم، کانالهاي بي سيم بصورت کانالهاي چند مسيره مي‌باشند و لذا مؤلفه‌هاي مختلف سيگنال ارسالي در آنها، در گيرنده، در زمانهاي مختلف و با اتلافهاي مختلف دريافت مي‌شوند. علاوه بر اين، به علت تغيير کانال بي‌سيم، به خاطر حرکت اشياء، اين اتلافها با زمان متغير خواهند بود. اين اثر که منشأ بيشتر اختلالات سيستم‌هاي بي سيم مي‌باشد را فيدينگ يا محوشدگي مي‌نامند. هدف کدهاي فضا-زمان و ساختار آنها بر اين است که چنين اثري را تا حد امکان از بين ببرد. براي از بين بردن اثر فيدينگ بطور معمول از تنوع يا   استفاده مي‌شود.
 روشي که الموتي در ابتدا ارائه نمود شيوه ساده و نويني از تنوع در ارسال  بود   که در آن کدهاي ارسالي ابتدا به ماتريسي از کد، يا به عبارتي کدي دو بُعدي تبديل مي شُد و سپس توسط آنتنهاي فرستنده چندگانه ارسال و در گيرنده نيز از چند آنتن استفاده مي شُد. به اين ترتيب سعي مي شد تا با طراحي کد مناسب تنوع و کارايي سيستم را تا حد امکان پايين آورد. براي آنکه طراحي کدها بهينه باشد، لازم است تا ضابطه اي با هدف کاهش احتمال خطا نسبت به نسبت سيگنال به نويز براي طراحي اين کدها ارائه شود. تارخ و ... اين ضابطه را براي کانالهاي با فيدينگ متفاوت بدست آوردند. علاوه بر آن، اولين کدهاي کلي براي چنين کاري را با استفاده از دياگرامهاي ترليس ارائه کردند. اين کدها که به نام کدهاي فضا-زمان ترليس   مشهورند، بسيار پيچيده بودند و براي تعداد پايين حالتهاي دياگرام ترليس و فضاي سيگنال کوچک، آن هم به کمک رايانه قابل بدست آوردن بودند. در واقع، شيوه سنتي و قديمي طراحي کدها که بر پايه ميدانهاي باينري بودند و طراحي کدها را ساده ساخته بودند، در اين دسته از کدها قابل اجرا نبود. لذا   و ... ضابطه‌اي از ضوابط طراحي کدها را براي کدهاي با مدولاسيون  و ، در ميدانهاي باينري بدست آوردند و اين باعث ايجاد بسيار ساده‌تر کدهاي فضا-زمان کانولوشن اما تنها براي فضاي سيگناهاي کوچک شد. به همين ترتيب نيز ضابطه رتبه براي کدهاي با مدولاسيون   آن هم در حيطه ميدانهاي بايني ارائه شد تا طراحي کدها را با آن مدولاسيون ساده‌تر کند. با استفاده از ماتريسهاي متعامد در رياضي و تئوريهاي مربوط به آن، کد ارائه شده توسط الموتي، توسط جعفرخاني و ... بسط و تعميم داده شد و کدهاي فضا-زمان بلوکي از طراحي متعامد   در رياضي بدست آمد. تلاشهاي گسترده‌اي در جهت ارائه کردن کدهاي فضا-زمان با پيچيدگي کمتر انجام شده ‌است. يکي از شيوه هايي که در آن ارسال کدهاي فضا-زمان بهتر صورت مي‌گيرد، ساختار لايه‌اي   مي‌باشد. در ابتدا، کد اوليه به تعداد آنتنهاي فرستنده تجزيه مي شد و هر کدام با استفاده از يک کد کننده بخصوص به صورت رشته کد در مي‌آمد و خروجي هر کدام از اين کدکننده ها از يک آنتن ارسال مي شد ولي در شيوه لايه‌اي، خروجي‌هاي کدکننده در لحظات مختلف از آنتنهاي مختلف در واقع در يک لايه طوري ارسال مي‌شوند تا تداخل ميان کانالها صورت نگيرد.