پريا ستاري ٧٨١٣٤٨٠١		سحر ملاآقاجان زاده٧٨١٦٨٩٠٠   
 
چكيده  
      
نمونه‌برداري غير يكنواخت، يك راه مناسب براي معرفي گسسته يك سيگنال است. انرژي اكثر سيگنالهاي كاربردي در نواحي مختلفي از طيف آنها به طور يكنواخت توزيع نشده است، براي مثال اگر سيگنالي با تغييرات شديد در بعضي نواحي و تغييرات خيلي كم در نواحي ديگر داشته باشيم بهتر است كه از قسمتهايي از سيگنال كه نرخ تغيير آنها كمتر است نمونه هاي كمتر و از قسمتهاي با تغييرات بيشتر نمونه‌هاي بيشتري برداريم. ثابت مي شود كه در اين صورت نيز تحت شرايط خاصي امكان بازسازي سيگنال اوليه موجود است. حسن اين روش آن است كه به زمان پردازش و حافظه كمتري جهت پردازش نياز دارد و نيز در ارسال گسسته اطلاعات به پهناي باند كمتري نياز داريم. 
در اين پايان‌نامه به بررسي نمونه‌برداري غير يكنواخت و كاربردهاي آن مي‌پردازيم. در فصل يك به بررسي نمونه برداري در حالت كلي(يكنواخت و غير يكنواخت) مي‌پردازيم. فصول دو و سه اختصاص به بررسي انواع روشهاي موجود براي نمونه‌برداري غير يكنواخت در حوزه زمان، بازسازي سيگنال نمونه‌برداري شده از روي اين نمونه‌ها و مقايسه اين روشها دارند. در فصل چهار نيز به نمونه‌برداري غير يكنواخت در حوزه فركانس مي پردازيم و يكي از كاربردهاي آن كه طراحي فيلترهاي FIR ديجيتال است، در فصل پنج  به طور مفصل بررسي مي شود. چند كاربرد ديگر از نمونه برداري غير يكنواخت نيز به طور مختصر مورد بررسي قرار مي گيرد.
كليد واژگان: Nonuniform sampling (نمونه‌برداري غير يكنواخت)، Zero-crossing (تلاقي با صفر)،   NDFT ( نمونه برداري غير يكنواخت در حوزه فركانس)، DM (مدولاسيون دلتا).