محمود فرهنگ  81247218


چکيده

سيگنالهاي با پهناي باند بسيار وسيع (ultra wideband) در سالهاي اخير توجه بسياري را به خود جلب کرده اند و بعنوان اولين و تنها کانديدا براي استفاده در مخابرات فوق سريع برد کوتاه مطرح گشته اند. ويژگيهاي اين سيگنالها علاوه بر ايجاد قابليت هاي منحصر به فرد در آنها، چالشهايي را نيز براي استفاده گسترده از آنها سبب شده است که از جمله آنها مي توان مسأله تداخل بر/ از ديگر سيستم هاي مخابراتي باند باريک، دشواري طراحي يک سيستم دسترسي چندگانه با نرخ اطلاعاتي بسيار بالا و تعداد کاربر زياد، و دشواري سنکرونسازي آنها را نام برد. تا کنون در اين رابطه روش هاي دسترسي چندگانه زيادي پيشنهاد شده است ولي در همگي آنها داشتن عملکردی خوب در برابر تداخلهاي دسترسي چندگانه و دستيابي به نرخ هاي اطلاعاتي بسيار بالا، ويژگيهايي متناقض بشمار مي روند. همچنين در همه آنها سنکرونسازي کدهاي دسترسي چندگانه فرايندي زمان بر و دشوار به حساب مي آيد. در اين پايان نامه با بررسي تکنيک دسترسي چندگانه زمان گسترده، نشان مي دهيم که اين تکنيک مي تواند انتخاب بسيار مناسبي براي همراهي با فناوري UWB باشد؛ بدين منظور پس از معرفي اجمالي تکنيک زمان گسترده، عملکرد آن را در حضور تداخل هاي باند باريک و دسترسي چندگانه، و همچنين قابليت آن را براي استفاده در سيستم هاي مخابراتي با نرخ اطلاعاتي پايين تر و برد بيشتر، بررسي مي کنيم. در پايان نيز با ذکر روش هاي مختلف سنکرونسازي قابل استفاده در سيستمهای زمان گسترده UWB و ارائه راهکاري ساده براي پياده سازي روش بهينه، عملکرد روشهاي بهينه و زير بهينه را، در حوزه زمان و فرکانس، بررسي مي کنيم.